• Tinus van Tol poseert fier voor zijn winkel aan de Huigsloterdijk in Weteringbrug. De foto stamt uit de jaren '50 van de vorige eeuw.

    Familie Van Tol
  • Aad en Annette van Tol bij de gesloten winkeldeur.

    Geertje Bos

Woninginrichting Van Tol is na 112 jaar gestopt

WETERINGBRUG Het is stil bij woninginrichting Van Tol aan de Huigsloterdijk in Weteringbrug. Sinds de jaarwisseling is het bedrijf verleden tijd. Het einde van een tijdperk waarvoor Martinus van Tol (1881) in 1906 de kiem legt. Aad van Tol (derde generatie), runt met zijn vrouw Annette zowat een halve eeuw de zaak.

Na de lagere school moet Tinus van Tol einde 19e eeuw gaan werken bij de boer. "Daar kreeg hij voor een week zware arbeid op het land zeven stuivers. Hij had al gauw bekeken dat het niks voor hem was. Hij voelde meer voor de handel, klopte bij zijn ouders aan en kreeg 25 gulden zodat hij voor zichzelf kon beginnen, een kapitaal in die tijd." Krap 12 jaar oud, gaat hij de boer op, met een hondenkar vol lappen stof en manufacturen. Aan klandizie geen gebrek en hij kan zich na een poos paard en wagen permitteren. "Vroeger maakten de meeste mensen zelf hun kleren en Tinus zorgde voor het nodige materiaal. Hij verkocht aan de boeren ook werkkleding en sokken", aldus kleinzoon Aad van Tol (1949), sinds z'n 20ste actief in het voetspoor van zijn nijvere voorouders.

VERKERING Tinus krijgt verkering met aannemersdochter Cornelia van der Laarse uit Aalsmeer en ze trouwen op 20 december 1906. "Hij heeft dan al via de gemeente een stuk grond in erfpacht weten te krijgen aan de Huigsloterdijk, waar ze gaan wonen en een winkeltje beginnen."

Het stel krijgt zeven kinderen; vier zoons en drie dochters. Van hen is Aads vader Arie de enige die Tinus volgt in de bedrijvigheden. Deze nakomeling, geboren in 1916, erft de handelsgeest van zijn vader en breidt de onderneming uit met het stofferen van meubels. Hij is dan al getrouwd (sinds 1940) met Engeltje van Heek, dochter van de postkantoorhouder in Oude Wetering.

GEZELLIGE BOEL In het gezin worden vijf kinderen geboren. Drie zonen en twee dochters, waarvan Aad de middelste is. "Er werd hard gewerkt, maar het was bij ons thuis ook een gezellige boel", aldus Aad. Zijn ouders spelen allebei banjo, zijn lid van een mandolinevereniging. Als oma op 46-jarige leeftijd aan longontsteking overlijdt, staat Tinus er alleen voor. Aad leert zijn opa goed kennen, omdat deze jarenlang deel uitmaakt van het gezin. "Een leuke man", zegt hij. Tinus en Arie kunnen uitstekend met elkaar overweg, evenals later Arie en Aad.

Aad heeft er plezier in samen met z'n vader klanten langs te gaan. Inmiddels gebeurt dat per auto, waarbij zoonlief, klein van stuk, als 12-jarige scholier op een kussen het stuur hanteert. Hoewel hij er eerst over denkt om monteur te worden, kiest hij toch in 1969 voor het familiebedrijf en bekwaamt zich verder als meubelmaker en woningstoffeerder.

SPORTVERENIGING In april 1971 trouwt Aad met Annette de Vries (1951, Leiden). Annette is 14 als ze met haar ouders naar Weteringbrug komt. Ze wonen in een ark. Het stel leert elkaar kennen via de plaatselijke sportvereniging. Hij voetbalt er en zij helpt in de bediening van de SVOW-kantine. Annette gaat later werken in een textielzaak in Abbenes, op haar 18de vertrekt ze naar V&D in Leiden.

Na het huwelijk betrekken ze samen een pandje aan de Kerkstraat in Oude Wetering. Ze beginnen er een winkeltje en terwijl Aad als stoffeerder buiten de deur werkt, bedient zijn vrouw de klanten. "Een soort winkel van Sinkel. Ik had letterlijk van alles te koop, breiwol, garens, knoopjes, handdoeken, linnengoed en kleding. Kocht zelf in en had gezellige contacten met m'n klantjes."

VERANDERING Er komt verandering als Aads ouders besluiten een stapje terug te doen en te verhuizen naar een seniorenwoning in Roelofarendsveen. In 1975 verkassen Aad en Annette naar de Huigsloterdijk. "Was best een moeilijke beslissing", laat zij eerlijk weten. Maar van spijt is geen sprake. Ook hier runt zij met verve de winkel, voelt zich al gauw op haar plek. Ze bemoeit zich met de inkoop, maakt graag een praatje met de klandizie en naait gordijnen.
Er worden in het gezin drie dochters geboren, inmiddels zijn er vier kleinkinderen. Opvolgers zitten er niet tussen. Een gegeven dat mede aanleiding is voor het besluit om te stoppen. Een paar jaar eerder gunt het stel zich al één vrije dag in de week. Eind juni van dit jaar wordt de winkeldeur voorgoed gesloten, na een hartelijk afscheid van de klanten. Daarna wordt er nog wel buiten de deur gewerkt, onder andere met stofferingsklussen. Maar eind december moet de winkel compleet leeg zijn.

TAFELTENNISSEN Het echtpaar blijft voorlopig boven de zaak wonen. Voor de ruimte beneden is nog geen bestemming. Ze bedenken dat het in elk geval een prima plek is om te tafeltennissen. "Het is mooi geweest", klinkt het toch een beetje weemoedig. Maar de beslissing is genomen en ze richten zich welgemoed op de toekomst. Straks komt er meer tijd voor kinderen en kleinkinderen, voor de tuin en hun hobby's. Annette maakt schilderijen, Aad mag graag sleutelen aan zijn brommers en beiden zijn geregeld op de tennisbaan te vinden.

Geertje Bos