Wie heb ik aan de lijn?: Looplijnen

Aankleden, ontbijten, lezen. Het kan thuis uitdagend zijn als je slechtziend of blind bent. Maar het wordt moeilijker wanneer je het veilige huis verlaat en de straat op gaat. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om looplijnen op drukke punten in de buurt van winkelcentra en openbaar vervoer te realiseren. Maar er is een probleem, de redactie ging ten rade bij Vincent Bendervoet. Hij is zeer slechtziend en wordt met grote regelmaat geconfronteerd met dit probleem.

Wat is een geleidelijn eigenlijk en waar dienen ze voor?

"Ze zijn speciaal gemaakt voor blinden en slechtzienden en zijn bedoeld als wegwijzer. Het zijn vierkante tegels met 7 of 4 ribbels. De geribbelde gidslijntegel is speciaal gemaakt om blinden en slechtzienden via een doorgetrokken "looplijn" in elke situatie de weg te wijzen. Bijvoorbeeld naar oversteekplaatsen, bushaltes, openbare gebouwen en voetgangersgebieden. De gidslijntegel is een onmisbare voorziening in het dagelijkse verkeer en er wordt dan ook dankbaar gebruik van gemaakt."

Wat is nu het probleem?

"Mensen zijn zich er niet van bewust waar de looplijnen voor dienen, laat staan dat ze het doorgeven aan hun kinderen. Met alle gevolgen van dien. Laat één ding duidelijk zijn; blinden en slechtzienden zijn niet zielig, maar om goed te kunnen functioneren in de maatschappij, zijn de looplijnen voor ons essentieel. Dus laat de looplijnen vrij van obstakels!"

Heeft dit te maken met onwetendheid en onbekendheid?

"Ja, daarom wordt door diverse blinden- en slechtziendenverenigingen veel aandacht gegeven aan dit onderwerp. Wist u trouwens dat door middel van een aantal trucjes, zogenaamde natuurlijke gidslijnen, de blinde of slechtziende persoon zijn weg kan vinden. Op straat zijn er aanwijzingen die iemand vertellen hoe hij zijn route vindt. Een haag, een grasstrook of een muur zijn voorbeelden van natuurlijke gidslijnen die iemand met zijn/haar witte stok blijft volgen om bijvoorbeeld naar het winkelcentrum te gaan. Met andere woorden: de omgeving helpt iemand, blind of slechtziend, bij het vinden van zijn bestemming. Dus wanneer een lijn stopt bij een muur is dat bedoeld om de persoon een herkenningspunt te geven en niet een domme fout van de stratenmaker.

Dit probleem is dus zeer hardnekkig. Veel mensen zijn er zich niet van bewust dat obstakels op geleidelijnen een gevaar betekenen voor mensen met een visuele handicap.

"Daarom wil ik oproep doen aan iedereen en aan de schooldirecteuren in het bijzonder om dit probleem uit te dragen met als motto 'Geen obstakels op ribbellijnen!' Verwondingen zijn mogelijk.

Tekst: Dick de Jong