• Eigen foto
  • Joke en Krien Boone, met Het Bierblad van 1989, waarin Joke afgebeeld is achter de tap van 'het huiskamercafé'.

    Geertje Bos

Van dorpscafé tot hostel: 't Ouwe Nest in 't Kabel

NIEUW-VENNEP Het voormalige dorpscafé 't Ouwe Nest in 't Kabel heeft een nieuwe bestemming. De Koreaanse eigenaar, M.C. Lee is gestopt met zijn restaurant Chowon en begint een hostel. Na een intensieve verbouwing zijn er nu drie slaapzalen met ruimte voor twintig gasten. Op dezelfde plek staat in 1949 de wieg van Joke Schrama, de laatste caféhoudster van 't Ouwe Nest. In haar Vennepse woning haalt ze samen met haar man Krien Boone (1945) herinneringen op aan het café, generaties lang verbonden met de familie Schrama.

De bestaansgeschiedenis van het markante horecapand op het kruispunt van de Venneperweg en de Rijnlanderweg gaat terug tot 1906. Het pand vervangt in dat jaar het afgebrande eerste gebouwtje op deze plek. Het ontstaan daarvan brengt ons bij de drooglegging van het Haarlemmermeer, met juli 1852 als geboortedatum van het nieuwe polderland. Eind 19de eeuw bevindt zich op het kruispunt een woning met een kruidenierswinkeltje, pas later komt er een café, op initiatief van Jokes oma Helena Schrama-Scholten. Joke zelf heeft deze oma nooit gekend, evenmin haar opa. Helena overlijdt in december 1940, 67 jaar oud. Opa Gerardus Schrama gaat zijn vrouw voor in 1914, op 49- jarige leeftijd. De weduwe blijft dan achter met vijf kinderen: de zonen Piet, Gerrit, en Co (later de vader van Joke) en de dochters Pietje en Marietje.

HUISKAMERCAFÉ Helena Schrama runt met verve het 'huiskamercafé', dat de naam 't Ouwe Nest krijgt. In de crisisjaren '30 is er veel aanloop van mensen uit de stad die op het platteland aan eten proberen te komen, met paard en wagen, op de fiets of lopend. Het buurtcafé biedt gezelligheid, warmte, een kop koffie of een bak soep. "Je had nog geen centrale verwarming. Er waren twee grote kolenkachels, een in de woonkamer en een in het café, met vaak een pan huisgemaakte soep, stevige kost en dat wilde wel."

Als vier kinderen in de loop van de jaren het nest verlaten en elk een eigen kant op gaat, blijft de weduwe over met haar jongste zoon, Co, geboren in 1909. Al vroeg wordt hij ingeschakeld in het arbeidsproces. Hij leert voor timmerman, maar voelt meer voor de handel. Het café is evenmin zijn 'pakkie an'. Hij haalt planten van de veiling, gaat ermee de boer op, de polder in. Op die manier ontmoet hij de 4 jaar jongere Hillegonda (Gon) Lubbe in Hillegom. Als hij in 1941 met haar trouwt, neemt zij de taak van haar overleden schoonmoeder over en kan hij zijn werk buitenshuis blijven doen. In dit gezin worden vier dochters geboren, van wie onze Joke de jongste is.

BOOMGAARD Rond het café bevindt zich een stuk grond, met in Jokes jeugd een boomgaard. Haar man Krien brengt een herinnering uit zijn jeugd naar voren. "Ik woonde ook aan de Rijnlanderweg, toen nog Sloterweg. Op weg naar school, de Rehobothschool, kwam ik altijd langs 't Ouwe Nest. Zag ik daar geregeld een meisje spelen, met een touw om haar lijf, vastgemaakt aan een boom. Haar moeder stond in het café, vader was met de planten onderweg." Voordat er sprake is van verkering, zijn we al heel wat jaartjes verder. Ze leren elkaar pas echt kennen via het café. Krien werkt als kraanmachinist en is een graag geziene gast bij de Schrama's. Hij blijft vaak eten, houdt van de gezelligheid in het buurtcafé.

In deze periode komen onder de middag seizoenarbeiders en vertegenwoordigers een kop koffie drinken, een uitsmijter of een balletje gehakt eten. "Ik heb in m'n leven heel wat ballen gedraaid. En eieren gebakken, twee stuks met ham en kaas, tomaatje, augurkje erbij", aldus Joke, die al jong haar moeder helpt nadat haar zussen elders emplooi vinden. Zij trouwt in 1971 met haar vriendje Krien. Ze krijgen zoon Sebastiaan (1978) en dochter Marit (1979) Er zijn twee kleinkinderen.
De boomgaard sneuvelt voor de aanleg van een parkeerplaats. "Er bleef wel een stuk land over voor een kas, waarin vader z'n handel kon bergen. Stond vol met cyclamen, zijn lievelingsplant." Er komt ook een terras, waar het goed toeven is voor wandelaar en fietser, een rustpunt tijdens de tocht door het polderland.

SALONWAGEN Joke volgt in 1981 officieel moeder Gon achter de tap op. Die is dan 68. Vader Co is al met pensioen. Voordat Joke de nieuwe caféhoudster wordt, werkt ze nog een paar jaar op kantoor. "Om plaats te maken voor ons, zijn mijn ouders in een salonwagen op het erf gaan wonen. Daar is vader in 1983 overleden. Voor mijn moeder kwam er toen een huisje vrij in Nieuw-Vennep. Zij is 4 jaar later overleden."

Echtgenoot Krien draagt in het café ook zijn steentje bij, intussen uitvoerder in de bouw. Overdag zorgt Joke voor ouderwetse gezelligheid, 's avonds neemt hij de honneurs waar, legt graag een kaartje op vrijdagavond met een vast koppeltje. Als de loop eruit begint te raken, de verdiensten minder worden, besluiten zij in 1993 te stoppen. Het pand wordt verkocht, voldoet nog een paar jaar als café, maar het tij valt niet te keren. De komst van de Koreaanse eigenaar maakt de verandering compleet. De rest is nieuwe geschiedenis.