• Nelly Fivet in actie als spelleider bij de SHZ-bingo.

    Geertje Bos
  • Nelly Fivet toont een karakter uit haar toneelcarrière.

    Geertje Bos

Toneelspel grote passie van Vennepse Nelly Fivet

NIEUW-VENNEP Zich totaal inleven in een toneelrol, is wat Nelly Fivet-Hogeboom (1938) het liefste doet. Stapt zij normaliter onopgesmukt door het leven, de lange grijze haren soms verstrengeld tot een vlecht over haar schouder, op de planken mag er zoveel make-up aan te pas komen als nodig is.

De Seniorenvereniging Haarlemmermeer Zuid (SHZ) kent Nelly Fivet als een ijverig bestuurslid, in het bijzonder actief met het organiseren van dagreizen en gezellige uitjes. Geregeld functioneert zij ook als spelleider van de dinsdagmiddagbingo in gebouw De Krim aan de Eugenie Prévinaireweg in Nieuw-Vennep. Die inzet, voorheen bij de ANBO maar sinds 2015 bij SHZ, wordt zeker ook gewaardeerd en dat is mooi.

TONEELSPELEN Maar op deze plaats gaat het om haar meest geliefde vrijetijdsbesteding en dat is toneelspelen, al meer dan zestig jaar. Het begint allemaal als ze, drie jaar oud, schaap mag zijn in de kerststal. "Ik weet het nog precies", verzekert de geboren en getogen Amsterdamse, sinds 1991 inwoonster van Nieuw- Vennep en van meet af aan lid van toneelvereniging De Korenbloem. Foto's van het gedenkwaardige jeugdige optreden bestaan tot haar spijt niet. "Die werden toen niet gemaakt, joh. Maar ik vond het zó prachtig en dat gevoel ben ik nooit meer kwijtgeraakt."

Nelly is één na de jongste in het katholieke gezin met negen kinderen, vijf jongens en vier meisjes. "Geen vetpot", vat zij de omstandigheden samen. De situatie wordt nijpender als vader overlijdt en moeder voortaan alleen de zorg voor het gezin draagt. Nelly is krap zeven en wil zo graag toneelspelen. "Er bestond een kindertoneelvereniging, maar daar was geen geld voor. Gelukkig was de nonnenschool waarop ik zat heel vooruitstrevend, met veel aandacht voor creativiteit. Het schooljaar werd altijd afgesloten met een groot toneelstuk, waarvoor van elke klas kinderen werden uitgekozen. Daar hoorde ik steeds bij en zo kon ik dus toch toneelspelen. Het was m'n lust en m'n leven."

BESCHERMHEILIGE Op zeventienjarige leeftijd mag ze lid worden van de Amsterdamse katholieke toneelvereniging Sint Genesius, genoemd naar de beschermheilige van acteurs, clowns, dansers en nog zo meer. "Je moet weten dat in mijn jeugd werd opgekeken tegen de theaterwereld. Mijn moeder vond het uiteindelijk goed dat ik me aansloot bij een amateurvereniging, als het er maar 'netjes' aan toe ging." Nelly heeft het voorbeeld van een oudere broer en een oudere zus met dezelfde liefhebberij. "Ik ging vaak naar hen kijken en kon daar erg van genieten." In haar eerste officiële rol speelt ze een Amsterdams straatschoffie. Ze is tijdens ons gesprek meteen terug in de tijd als ze met schelle stem roept: "Hellup moeder, ik versuip."

De Amsterdamse verlaat in 1960 haar geboortestad aan de arm van Guus Fivet (1926, Indonesië), sinds 1956 gerepatrieerd in Nederland en terechtgekomen in Zuid- Limburg waar hij in de mijnen werkt. Nelly leert hem kennen via de vriendenkring van een van haar broers. Zij is al vijf jaar als kleuterleidster werkzaam, als ze kiest voor een nieuw leven met haar man in het dorpje Eygelshoven. Van toneelspelen is daar geen sprake, het dialect vormt een barrière en bovendien vraagt het gezin haar aandacht.

BETERE TIJDEN Het stel krijgt hier twee zonen. Later komen daar nog een zoon en een dochter bij. Maar dan wonen ze inmiddels in Delft, waar Guus na sluiting van de mijnen eind jaren '60 een baan krijgt bij de Gist- en Spiritusfabriek, later DSM. Voor Nelly breken er wat acteren betreft betere tijden aan. Zij is betrokken bij de oprichting van toneelvereniging AMATO, Wat staat voor Amateurs Maken Toneel en beleeft mooie jaren op de planken. De herinneringen zijn dierbaar. "Ik heb er ook veel geleerd. Amato had een goede naam en we kregen geregeld een regisseur in het examenjaar van z'n opleiding. Van zo'n man volgden wij trouw de aanwijzingen. Wij gingen steeds beter spelen. Sommige lessen zitten nog in mijn hoofd."

Haar volgende toneelvereniging is De Korenbloem in Nieuw-Vennep. Na de pensionering van Guus wonen ze eerst nog een paar jaar in Haarlem, voordat ze in de jaren '90 met z'n tweetjes verhuizen naar een appartement aan de Vennepse Kalslagering. "Het eerste wat ik deed, was zoeken naar een toneelclub." In deze periode hangt het voortbestaan van De Korenbloem aan een zijden draad, maar dankzij de inspanningen van een aantal oude getrouwen in samenspraak met zielsverwante nieuwkomers komt de vereniging weer tot leven en weet men tot op de dag van vandaag jong en oud te vermaken.

MEESTE DIENSTJAREN Nelly is de oudste in de groep, tevens met de meeste dienstjaren. Ze maakt deel uit van de leescommissie, die de keuze bepaalt van het uit te voeren stuk. Favoriet zijn kluchten. "We willen gewoon een avondje plezier brengen. Met een lach en een traan. Er is al genoeg narigheid om ons heen." Sinds vijf jaar bewoont Nelly een appartement in zorgcentrum De Westerkim. Haar Guus lijdt aan dementie en verblijft op de gesloten afdeling. Op die manier is zij toch bij hem in de buurt. Hoewel ook voor haar fysiek de jaren tellen, blijft ze zich inzetten voor haar passie, zich inleven in een ander personage. Dan kan zij zichzelf zijn.

Tot haar spijt heeft Nelly Fivet vanwege ernstige rugklachten niet kunnen deelnemen aan de uitvoering van 'De erfenis van tante Bella' door De Korenbloem. De rol van narrig oud dametje Neeltje Bakker is overgenomen door Alberdina Vork.

Geertje Bos