• Robert Joore

KAPPERSPRAAT | Telefoonterreur

"Goed dat ik u tref." Oh nee, niet weer hè, dacht ik onmiddellijk. Dit is de zin die elk callcenter er in stampt bij de medewerkers. Ik ben altijd zeer benieuwd hoe het er op zo'n cursusje aan toe gaat om gediplomeerd medewerker te worden. Bij mij is altijd de indruk ontstaan dat de betreffende medewerker een lijstje voor de neus heeft liggen met hoe te reageren op de opmerkingen van de 'prospect', een potentiële klant.

Nu zijn er verschillende manieren om met deze assertieve verkoopmethodes om te gaan. Je kunt ze beleefd afwimpelen. Je kan boos de telefoon erop gooien. Of, en daar koos ik voor, proberen er een beetje plezier aan te beleven.

"Ja, dat gevoel heb ik nou ook", reageerde ik op genoemde opmerking.

"Oh echt?" klonk het enigszins verbaasd.

"Zeker", zei ik, "want ik wil je eigenlijk eens vragen hoe belangrijk jij het vindt dat je haar er goed verzorgd uit ziet."

"Eh..", klonk het aarzelend.

"Want toevallig vandaag en alleen vandaag heb ik voor jou een fantastisch voorstel. Ik verkoop namelijk een uitstekende shampoo en, nu komt het, vandaag krijg je daar geheel gratis een bijpassend verzorgend product bij. Wat vind je daarvan?"

"Nou, eh, ja…."

"Uitstekend" riep ik uit. "Mag ik vragen van welk merk je momenteel gebruik maakt?"

"Eh…"

"Want uitgerekend vandaag nemen wij kosteloos jouw oude product over."

"Wel ik weet niet", klonk het weifelend.

"Nou ik zou het wel weten", ging ik genadeloos verder. "We leven thans in een maatschappij waar het uiterlijk van onnoemelijk belang is, vind je niet?" Het antwoord niet afwachtend ging ik verder. "Denk bijvoorbeeld aan solliciteren en de eerste indruk die je daarbij maakt."

"Maar ik ben niet op zoek naar een baan", klonk het door de telefoon.

"Nou... Daar zou ik maar niet zo zeker van zijn als ik jou was."

Ben Perdaan